طبق از اين و يك طبق از آن تا چون هفت طبقه شد جامه‌اى از ماه بر آن پوشاند و از اين رو ماه خنك‌تر از خورشيد شد . در علل ( ج 2 ص 263 ) و در خصال ( 10 ) بسندش از محمّد بن مسلم مانند آن را آورده . توضيح : « تا هفت طبقه شد » بسا كه مقصود اينست كه طبقه هفتم آتش بود و چون طبقه‌هاى آتش بيش بود گرمتر است ، و محتمل است كه طبقه هشتمى از آتش دارد كه گرمتر شده ، اين دو احتمال در ماه هم هست ، و بسا كه خلق آنها از خود آتش و آب باشد و يا از جوهرى شبيه آنها كه لطيف است ، و برهانى وجود ندارد كه در فلكيات عنصرى وجود ندارد ، با اينكه شرح در موارد بسيارى بوجود آن دلالت دارد « 1 » . 6 - در احتجاج ( 83 ) بسندش از امام ششم عليه السّلام كه فرمود : چون خدا ماه را آفريد بر آن نوشت ( لا إله الا اللَّه ، محمّد رسول اللَّه ، علىّ امير المؤمنين ) و آنست آن سياهى كه مينگريد در چهره ماه « 2 » 7 - در خصال ( 157 ) بسندش از عبد اللَّه بن عمر كه رسول خدا صلى اللَّه عليه و إله در مرض موتش فرمود : برادرم را نزد من بخوانيد ، و فرستاد نزد على عليه السّلام و بر او وارد شد و هر دو رو به ديوار كردند ، و جامه‌اى بر سر كشيدند و آن حضرت با وى راز گفت و مردم همه پشت در خانه گرد هم بودند ، و چون على عليه السّلام بيرون آمد مردى به او گفت پيغمبر خدا با تو راز گفت ؟ فرمود : آرى هزار باب دانش با من راز گفت

--> ( 1 ) و امروزه به خوبى روشن شده كه ستاره‌ها از عناصر هستند و جسمى جز آنها نيستند ، و جسم اثيرى كه فلاسفه قديم براى سماويات گفته بودند صرف توهمى بوده است ( شرح مترجم ) . ( 2 ) شايد مقصود اينست كه نظام هستى دلالت دارد بوجود خداى يگانه و نظام بشرى هم دلالت دارد بوجود پيغمبرى كه آنها را رهنمائى كند و بقاء شريعت انبياء نياز دارد بوجود امام معصوم پس از آنها ( خلاصه پاورقى ص 156 ) .